Dag Pipertje, dag meisje.

Piper 2002-2011

Vandaag hebben we haar weer moeten laten gaan. Ze was te ziek.

Dag meisje! Dag Lotjepotje!

Lotje 2000-2011

Ondertussen ligt Piper heel ziek te zijn en ook zij haalt het mogelijk niet. Het was een nare dag vandaag. Ik vertel er nog wel over later.

Willemijn geeft als eerste antwoord. "Nou, dat weet ik niet" en ze richt zich snel weer op een belangrijkere kwestie, namelijk haar avondeten.

Wij vinden het een goede vraag. We leggen uit dat er al eeuwen mensen zijn die zich met deze vraag bezig houden en dat die vraag van vele kanten bekeken wordt. En dat er misschien niet één antwoord is, maar wel honderden of duizenden. Zo veel mensen, zo veel meningen. Dat er geleerde mensen er hun hele leven op studeren en misschien nog het antwoord niet weten. En dat er mensen zijn die wel zeker zijn over het antwoord. Pauline begint over God. Die zou het wel moeten weten, want die heeft toch de mensen geschapen? Maar die kun je niet zomaar opbellen om het te vragen.

Het gesprek keuvelt wat voort, N. geeft zijn mening, we springen van links naar rechts en andersom. Tot Pauline zich de groot(s)heid van haar vraag ineens lijkt te beseffen.

Ze zucht en neemt nog een hap en om er een eind aan te maken, geeft ze dan haar eigen visie. "Nou, het zal wel voor de gezelligheid zijn".

(Ik denk dat hiermee niet de kous af is, dus ik kan me maar beter voorbereiden op meer van dergelijke gesprekken)