Als Willemijn op bed ligt voor haar middagslaap, kan ik ook even gaan liggen op de bank. De babyfoon staat naast me en Pauline zit aan tafel te tekenen, kleuren en plakken. Ik dommel weg. Af en toe komt Pauline me even een kus geven of wat vragen. Af en toe slaat ze een arm om me heen en aait door mijn haar. Dan word ik wakker van Willemijn die door de babyfoon meldt dat ze wakker is.

"Ik ga wel even, mama" zegt Pauline, "dan kan jij even wakker worden". Verbaasd over zoveel liefs verstop ik me nog even onder mijn deken alvorens naar boven te gaan. Ik soes een beetje verder, tot ik Pauline ineens hoor zeggen: "Wil jij je tanden eruit, Willemijn?" Ik schiet omhoog. Wat krijgen we nou?  Maar gelukkig gaat ze verder: "Ik wel, ik wil graag een wiebeltand. Maar ze zitten allemaal nog vast".

Opgelucht val ik terug in mijn kussen. Boven gaat het gesprek verder. "Kijk maar naar het licht, Willemijn, kijk een schaduw". Ik pak de babyfoon op en druk op het 'talk-knopje'. "Niet met de lamp spelen, Pauline", zeg ik. Even valt het stil en dan roept Pauline: "Hoe kan je dat nou wéten, dat ik met de lamp speel!?!" 

Ik maak er een grapje van en zeg: "Ik ben een mama, en mama's weten altijd alles ".

"Maar hoe wéét je dat?" klinkt er verbaasd.

"Nou, als jij later mama bent, dan weet jij ook alles".

"Oooooh", roept Pauline. "Oooooh", echood Willemijn.  

Even is het stil en dan zegt Pauline: "Mama, ik vind jou lief". "Ik vind jou ook lief". "En papa en Willemijn?" "Die vind ik ook lief".

Daarna sleep ik mijn koortsige lijf naar boven en tref twee giechelende meiden aan in 1 peuterbed. De middag zal heel wat korter duren, denk ik.

Hier vandaan.

Na ontvangen te zijn met limonade, kruidenthee en chocoladetaart (met courgette!) begonnen we aan een speurtocht. We moesten o.a. bieten, mais, (blauwe!) pompoen en snijbonen vinden (en nog veel meer). Als we die gevonden hadden, moest er ergens een blikje liggen met daarin een stickertje van de/het betreffende groente/fruit. Die kon je dan op je eigen speurtocht-blaadje plakken, als dat vol was had je een 'regenboog' (een regenboog aan kleuren). Onderweg vonden we soms een vraag die je moest beantwoorden, zoals bijvoorbeeld: 'Dit is boerenkool. Eet je daarvan de bloemen of de bladeren' of 'hoe hoog zou deze zonnebloem zijn'. (héél hoog)

Soms kwamen we een tuin tegen met daarin een vlag met een opdracht. In die tuin was dan ook de eigenaar aanwezig, die ons dan vertelde over die tuin. Zo was er een kruidentuin, een vlindertuin, een bijentuin, een groententuin, een kriebelbeestjestuin en een werktuin. Ook was er iemand die vertelde over de vogels die op de tuin voorkomen. We mochten bramen en druiven plukken en een pruim proeven.

Pauline heeft genoten!! Ik trouwens ook. De regen die af en toe met bakken uit de lucht kwam kon ons niet deren, wij hadden regenjassen. Aan het eind van de speurtocht werden er nog broodjes gebakken boven een vuurtje en tuinsoep gemaakt, maar Pauline was tegen die tijd erg moe, dus dat hebben we niet meer meegemaakt.

Ik heb niet veel foto's vanwege de regen. Gelukkig heb ik er toch nog een paar kunnen maken.

Pauline vond de werktuin het allerleukst. Lekker spitten!

En na het harde werken was er een verrassing. Een pannenkoek, ter plekke gebakken.

Hoera, de mais gevonden!

Wat voor beestjes leven er allemaal in een composthoop? Pauline vond het reuze interessant.

En daarmee is ze op 20 maanden  2 maanden sneller dan haar zus. Geen hardlopers dus, die 2 dames van mij! Maar kijk eens hoe trots ze is.

Waar ik in paniek raak van een overvolle lade of kast, bromt hij "Komt vanzelf een eind aan" en gaat rustig zitten sorteren, weggooien en wegruimen. Heb ik al die jaren geen weet van gehad! En ik er maar altijd tegenop zien (ik kan geen kast netjes houden). Maar nu ik dit weet, kan hij de komende pakweg 40 jaar de kasten en de laden opruimen. Lekker puh! :)

Ik doe met mijn laatste tuintje mee aan de Annual Fairy Garden Competition 2010 van het weblog The Magic Onions.

Update!! Ik heb nog een prijs gewonnen ook :)

Het huisje heb ik gemaakt van klei en stenen, nog een heel gepruts. Het dak is van gevonden boomschors. De deur moet nog bevestigd en geverfd.

Het vijvertje van een dop van een pindakaaspot . Maar hij loopt leeg, dat is wel balen. Die moet ik weer uitgraven dus. Het hekje heb ik gemaakt met takjes uit de tuin en mijn trouwe lijmpistool.

Brandhout . De mos is uit eigen tuin.

De schommel. (Maar die ga ik overnieuw maken met grotere 'palen')