Niet omvallen

Zo zit je naar 'Wie is de Mol' te kijken, zo zit je op de eerste hulp omdat je verdacht wordt van een longembolie. De halve avond en nacht en vervolgens de hele ochtend erna ben ik geprikt, ge-ct-scant, gehartfilmt en wat dies meer zij. Gelukkig is het geen longembolie, maar 'slechts' een bronchitis. Maar het was weer bal. Want wat u, als lezer, niet weet is dat ik in de laatste maand van de zwangerschap van Willemijn meer ziekenhuis van binnen heb gezien dan in al mijn 40 jaren daarvoor. Dus het was maar goed dat vriendin M. en ik nooit uitgepraat raken en N. merkte de dag erna op dat het toch best leuk is voor je relatie, dat gedwongen samen wachten op een arts in een kleine ziekenhuiskamer. Goed voor de binding, zeg maar

Gelukkig liep het goed af, maar minder leuk was het voor Willemijntje (en ons ook) want door de contrastvloeistof die gebruikt werd bij de CT-scan mocht ik haar niet voeden. En daar was ze zeer boos over, ze wilde borst! Het advies was 24 uur kolven en dat weggooien (slik) en kunstvoeding geven.  Maar het arme kind gilde van ellende. Gelukkig kreeg ik 's avonds wat hulp en kwamen we erachter dat ik wél mocht voeden na een uur of vier na de injectie. Dus heb ik het meiske gauw weer aangelegd, oh zaligheid. Er was weer rust in de tent.

Vandaag maar op bed gebleven. Als mama omvalt dan valt het hele gezin om immers