Between what you know and what you wish, lies the secret of The Big Blue

Ik ben bang voor water. Als kind al en dat ben ik nog steeds. Het is dan ook een beetje lastig om dan in een huis te wonen met een duiker. Al kan ik zijn liefde voor duiken en voor het water wel invoelen, ik word er een beetje angstig van. Duikbeelden op de tv kan ik slecht zien, duikverhalen mogen bij voorkeur alleen overdag verteld worden, niet 's avonds want dan slaap ik er niet van. Maar onze gezamenlijke liefde voor de acteur Jean Reno bracht Niells er toch toe om mij één van zijn favoriete films te laten zien. Le Grand Blue (The Big Blue) .

Ja, en die film wordt gedoken. Zonder apparatuur en dieper en alsmaar dieper. Het thema is genoeg om mij angst aan te jagen, maar wat een prachtfilm! Ik kan oprecht zeggen dat het één van de mooiste films is die ik ooit heb gezien. Een film waar je over na kan praten, waar je nog een poosje aan denkt.

Het gaat over het respect en strijd tussen twee mannen. Het gaat over de liefde van een man voor de zee, the big blue, zijn werkelijke thuis, de dolfijnen zijn werkelijke familie. Het gaat over de liefde van een vrouw voor een man die zij niet kan bereiken. Eindigen wij met respect voor de man? Of is het een egoist? Wij eindigen met respect voor de vrouw. Of voor de zee?

Tussen wat we weten en wat we wensen ligt het geheim van de blauwe diepte. En de hoofdrolspeler 'has to go see' wat daar ligt.