Te lekker

Er zat een pak chocolatechip cookies in mijn kerstpakket. Op het pak staat een waarschuwing: 'Verslavend'.

Geen letter aan gelogen.

Kerstengeltjes

Vandaag hebben we kerstengeltjes voor in de boom gemaakt. Het hoofdje is een houten kraal, het haar is merino-wol, het lijfje een dennenappel.

De inspiratie deed ik op bij the Magic Onions.

 

En deze heeft Plien gemaakt (natuurlijk roze!)

Wat deden we?

Wat ik allemaal nog had willen loggen, als ik tijd had gehad. Wat deden we?

We haalden de herfst in huis.

We maakten een lichtje voor de donkere dagen van een glazen potje, bakpapier en raffia en hielden daarna mét lichtje een speurtocht in het donker.

 

Iets langer geleden vingen we een van huis weggelopen konijn met een swiffer en een boodschappenkratje (don't ask ). Het was een hilarische samenwerking tussen vier buurvrouwen in de stromende regen, maar we hadden meer plezier dan op de straat-barbeque van afgelopen zomer. Het konijn is later opgehaald door de dierenambulance en naar de konijnenopvang gebracht.

 Pauline knutselde haar eerste popje van wol en maakte meteen een huisje voor haar. Popje woont nu in ons raam.

 

En nog iets langer geleden gingen we dan eindelijk naar K3, Plien en ik. 

Twee jaar!

Hoera, Mijntje is 2 jaar!

De taart was heerlijk!

Dit was de taart, photo-shop door mama:

Twee jaar! Ze is zó leuk, gezellig, lief, ondeugend en grappig. Ik hou van haar!

Pliens weerbericht

Pauline ambieert een carriére als 'weermeisje'. Hopelijk wordt het ooit nog mooi weer

Tuinruimertjes

Veel te laat, veel te laat (want ziek geweest) ben ik vandaag maar eens begonnen de tuin winterklaar te maken en eh... wat op te ruimen. Daar had ik wel hulp bij, in de vorm van twee tuinruimertjes.

Er werd druk geveegd:

 

De bladeren werden per driewieler naar de kliko vervoerd:

Maar lekker krijten op de muur is gewoon het allerleukst:

Klein gezichtje

Van de zomer heb ik een prijs gewonnen met een elfentuintje. Het is alweer even geleden dat die prijs arriveerde. De prijs was een prachtige print van Becky van Periwinkle Sky. 

Laatst was mijn schoonzus hier en toen het gesprek op die prijs kwam, begon ze over de foto van het vijvertje in dat tuintje. Ze had er een gezicht in gezien! Ik moest meteen kijken natuurlijk en het is echt waar! Kijk maar:

Lijkt wel een beetje een elfjes-gezichtje, waar of niet?

Hoedjesparade

Vandaag was er niet alleen een hoedjesparade in Den Haag, maar ook op Pauline's school.

Gisteren hebben we nog even een hoedje gemaakt van een eierdoosje, nepbloemetjes, een gevonden veer en een nepblad, met behulp van mijn geliefde lijmpistool (echt, waar zou ik zijn zonder dat ding!?! Iedereen zou een lijmpistool moeten hebben!). Hoedje met trekband uit een vuilniszak (door gebrek aan lint) onder de kin geknoopt, en met de prachtige baljurk uit China was ze een heel deftige dame

 

Het hoedje:

Mama weet alles

Ik ben ziek en heb koorts. Pauline is ook thuis na een nacht met oorpijn. De ochtend sleept zich langzaam voort, lijkt eerder dagen dan uren te duren. Ik ben al blij de dat de dametjes eten en drinken hebben gehad en aan aankleden doen we vandaag niet.

Als Willemijn op bed ligt voor haar middagslaap, kan ik ook even gaan liggen op de bank. De babyfoon staat naast me en Pauline zit aan tafel te tekenen, kleuren en plakken. Ik dommel weg. Af en toe komt Pauline me even een kus geven of wat vragen. Af en toe slaat ze een arm om me heen en aait door mijn haar. Dan word ik wakker van Willemijn die door de babyfoon meldt dat ze wakker is.

"Ik ga wel even, mama" zegt Pauline, "dan kan jij even wakker worden". Verbaasd over zoveel liefs verstop ik me nog even onder mijn deken alvorens naar boven te gaan. Ik soes een beetje verder, tot ik Pauline ineens hoor zeggen: "Wil jij je tanden eruit, Willemijn?" Ik schiet omhoog. Wat krijgen we nou?  Maar gelukkig gaat ze verder: "Ik wel, ik wil graag een wiebeltand. Maar ze zitten allemaal nog vast".

Opgelucht val ik terug in mijn kussen. Boven gaat het gesprek verder. "Kijk maar naar het licht, Willemijn, kijk een schaduw". Ik pak de babyfoon op en druk op het 'talk-knopje'. "Niet met de lamp spelen, Pauline", zeg ik. Even valt het stil en dan roept Pauline: "Hoe kan je dat nou wéten, dat ik met de lamp speel!?!" 

Ik maak er een grapje van en zeg: "Ik ben een mama, en mama's weten altijd alles ".

"Maar hoe wéét je dat?" klinkt er verbaasd.

"Nou, als jij later mama bent, dan weet jij ook alles".

"Oooooh", roept Pauline. "Oooooh", echood Willemijn.  

Even is het stil en dan zegt Pauline: "Mama, ik vind jou lief". "Ik vind jou ook lief". "En papa en Willemijn?" "Die vind ik ook lief".

Daarna sleep ik mijn koortsige lijf naar boven en tref twee giechelende meiden aan in 1 peuterbed. De middag zal heel wat korter duren, denk ik.

How to really love a child

Hier vandaan.

Ontdekkingsreis in de volkstuin

We wonen vlakbij een volkstuin en alle kinderen uit de directe omgeving werden afgelopen zaterdag uitgenodigd voor een ontdekkingsreis op de volkstuin. We hebben er zo'n leuke middag gehad, Pauline en ik.

Na ontvangen te zijn met limonade, kruidenthee en chocoladetaart (met courgette!) begonnen we aan een speurtocht. We moesten o.a. bieten, mais, (blauwe!) pompoen en snijbonen vinden (en nog veel meer). Als we die gevonden hadden, moest er ergens een blikje liggen met daarin een stickertje van de/het betreffende groente/fruit. Die kon je dan op je eigen speurtocht-blaadje plakken, als dat vol was had je een 'regenboog' (een regenboog aan kleuren). Onderweg vonden we soms een vraag die je moest beantwoorden, zoals bijvoorbeeld: 'Dit is boerenkool. Eet je daarvan de bloemen of de bladeren' of 'hoe hoog zou deze zonnebloem zijn'. (héél hoog)

Soms kwamen we een tuin tegen met daarin een vlag met een opdracht. In die tuin was dan ook de eigenaar aanwezig, die ons dan vertelde over die tuin. Zo was er een kruidentuin, een vlindertuin, een bijentuin, een groententuin, een kriebelbeestjestuin en een werktuin. Ook was er iemand die vertelde over de vogels die op de tuin voorkomen. We mochten bramen en druiven plukken en een pruim proeven.

Pauline heeft genoten!! Ik trouwens ook. De regen die af en toe met bakken uit de lucht kwam kon ons niet deren, wij hadden regenjassen. Aan het eind van de speurtocht werden er nog broodjes gebakken boven een vuurtje en tuinsoep gemaakt, maar Pauline was tegen die tijd erg moe, dus dat hebben we niet meer meegemaakt.

Ik heb niet veel foto's vanwege de regen. Gelukkig heb ik er toch nog een paar kunnen maken.

Pauline vond de werktuin het allerleukst. Lekker spitten!

 

En na het harde werken was er een verrassing. Een pannenkoek, ter plekke gebakken.

Hoera, de mais gevonden!

Wat voor beestjes leven er allemaal in een composthoop? Pauline vond het reuze interessant.

Lopen!

Nou, ze loopt, hoor!

En daarmee is ze op 20 maanden  2 maanden sneller dan haar zus. Geen hardlopers dus, die 2 dames van mij! Maar kijk eens hoe trots ze is.

Regen!

Pauline kijkt naar de stromende regen en zegt: "God heeft zeker een waterpistool".

Verborgen talent

Zijn we al bijna 10 jaar bij elkaar, blijkt mijn rommelkont N. gewoon hartstikke goed op te kunnen ruimen, he?! 

Waar ik in paniek raak van een overvolle lade of kast, bromt hij "Komt vanzelf een eind aan" en gaat rustig zitten sorteren, weggooien en wegruimen. Heb ik al die jaren geen weet van gehad! En ik er maar altijd tegenop zien (ik kan geen kast netjes houden). Maar nu ik dit weet, kan hij de komende pakweg 40 jaar de kasten en de laden opruimen. Lekker puh! :)

Annual Fairy Garden Competition 2010

Ooh, ik weet zeker dat ik dit tot voor kort nooit gedurfd zou hebben, maar ach... ik ben zo trots op dat tuintje, wat kan mij het schelen. Op mijn 42 en een halfste moet ik eens wat moediger worden

Ik doe met mijn laatste tuintje mee aan de Annual Fairy Garden Competition 2010 van het weblog The Magic Onions.

 

Update!! Ik heb nog een prijs gewonnen ook :)

En nog een elfentuintje

Ja sorry, kom ik weer aan met een elfentuintje. Bedenk maar dat 't mijn eigenbedachte therapie is voor stress of zo

Maar ik heb de smaak te pakken en heb nog een (elfen)tuintje gemaakt. Dit keer heeft Plien er niets mee van doen gehad, maar ze vindt het wel erg leuk om er mee te spelen.

Dit is 'm:

 

Het huisje heb ik gemaakt van klei en stenen, nog een heel gepruts. Het dak is van gevonden boomschors. De deur moet nog bevestigd en geverfd.

Het vijvertje van een dop van een pindakaaspot . Maar hij loopt leeg, dat is wel balen. Die moet ik weer uitgraven dus. Het hekje heb ik gemaakt met takjes uit de tuin en mijn trouwe lijmpistool.

Brandhout . De mos is uit eigen tuin.

De schommel. (Maar die ga ik overnieuw maken met grotere 'palen')

's Avonds brand er een lichtje .

Naaldvilten in vormpjes

Ik hou van naaldvilten. Ik doe het veel te weinig, geen tijd. Jammer, want het is hartstikke leuk. Pauline heeft er ook belangstelling voor. Ze had al eens een 'schilderijtje' geprikt van wol, maar daar keek ze verder niet naar om toen het eenmaal klaar was. Nu zag ik laatst op een site (en ik ben vergeten waar, helaas) iets wat ze misschien wel leuk vond: naaldvilten in een vormpje.

Ze wilde dat meteen uitproberen. Nu zou ik dat niet met elk kind van 4 doen. De naald is heel erg scherp, en er zitten een soort weerhaakjes aan waarmee de wol in elkaar haakt. Maar met Pauline vertrouw ik dat wel. die luistert goed naar de instructies en let goed op tijdens het prikken. Laatst was er een vriendinnetje van Plien en ook met haar durfde ik het aan (wel eerst gevraagd aan haar moeder, die er ook was, hoor ). Het is echt instant succes als het klaar is!

Wol in het vormpje doen.

 

Dan prikken.

Ik maakte een vlinder.

Op een gegeven moment ontdekte Plien een konijn-vormpje (van pasen over, denk ik ). Helemaal enthousiast was ze, ze bedacht zelf de kleuren en de vlek over het oog van het konijn. Knap vond ik het! Ze was er helemaal blij mee (en ze kijkt er dus dagelijks naar om!)

 

Dit (op de vlinder na) heeft ze allemaal gemaakt:

Elfentuintje

We hebben weer heerlijk zitten freubelen vanmiddag :).  We hebben een elfentuintje gemaakt! Dit is wel een heel klein tuintje, maar het was een proef. We hebben nu plannen voor een grotere.

Eerst hebben we een boswandeling gemaakt en wat dingen gezocht, o.a. schors (op de grond gevallen, niet van bomen afgepeuterd natuurlijk ), takjes en dennenappels.

Van het schors hebben we een huisje gemaakt. Nou ja, ik. Met een lijmpistool aan elkaar gelijmd, daar mocht Plien alleen maar naar kijken. Het mandje komt van de kringloopwinkel en de houtjes van de tafel en de bankjes van de Intratuin (die had ik al in huis voor een andere knutsel).

Kijk nou hoe schattig het geworden is. Er ligt lekker zacht mos voor het elfje om op te lopen en te slapen.

Het huisje.

Tafel en bankjes.

De schelp op de dennenappel is de wastafel, dan kan het elfje haar gezichtje wassen en tanden poetsen, volgens Pauline.

Het mandje is ook gemaakt van dennenappels. Nou hopen we natuurlijk dat een elfje de weg vindt!

Zandklei

We hebben zo'n lol gehad met deze knutsel. Dit is er één in de categorie 'kost vrijwel niks' en 'veel lol voor weinig'

En verbazingwekkend simpel om te maken ook nog! Wat je nodig hebt:

- een kopje zandbak-zand

- een kopje water

- 3/4e kopje maizena

- houten lepel

Dan neme met een pan, vul de pan met zand (voor de lol nog wat glitters, als je die hebt):

Dan doe je de maizena erbij:

Dan wat water:

 

Daarna zet je de pan op het vuur. Even, al roerende, verwarmen. En dan heb je klei.

Even wachten tot het afkoelt en dan ga je uiteraard kleien. Pauline wilde het liefst vormpjes uitdrukken. 

 

Maar ze maakte ook, net als ik, een waxinelichthoudertje. Het resultaat lieten we in de zon drogen:

De klei wordt echt keihard (maar het duurt wel een paar dagen voor het echt heel hard is). In de vormpjes had ik, bij gebrek aan ijzerdraad, van die sluitingen voor vuilniszakken gestoken. Ze hebben niet allemaal gehouden, maar van de vormpjes die overbleven hebben we een mobiel gemaakt, door van 2 takken een kruis te maken en daar de vormpjes aan te hangen. Die hangt nu in de boom in de tuin. Ik weet niet hoe lang dat houdt (wind, regen), maar Pauline vond het zo mooi in de boom.

Haar waxinelichthouder hangt ook in de boom:

En die van mij staat binnen te wachten tot ie mee naar school mag (voor de juf) ;)

Hete stenen

Al een tijdje geleden zag ik een leuk knutselprojectje op deze website. Vandaag dacht ik er weer aan en omdat ik alle spullen gewoon in huis heb én geen zin had in de vakantiewas, besloot ik Pauline op te trommelen. Helemaal goed uitgepakt heeft ons projectje niet. Maar nu weten we wat we 'fout' deden en doen we dat de volgende keer anders. En laat ik het resultaat van vandaag toch zien!

Je hebt er niet veel nodig, voor dit knutselprojectje: stenen, oude wascokrijtjes, kranten, een ovenhandschoen en een oven.

Eerst moeten de papiertjes van de wascokrijtjes af gepeuterd. Kleuterhandjes zijn daar uitermate geschikt voor (mamahanden ook wel, hoor) .

 

Dan heb je papierloze krijtjes.

 

Ondertussen gaan de stenen de oven in. Ik deed een kwartiertje op 225 graden. Dan zijn ze goed heet. Daar is ook de ovenhandschoen voor, om ze uit de oven te halen dus.  Doe NIET zoals ik per ongeluk: pak geen steen met je blote handen op, kuch... Ik heb trouwens stenen gebruikt die anders in een aquarium gaan of in zo'n windlicht. Pauline heeft nog wel stenen gezocht, maar kon geen geschikte vinden. Want daar kun je natuurlijk ook mee beginnen, met stenen zoeken

 

Als de stenen uit de oven zijn, pak je een krijtje naar keuze en plaats je die op de steen. De was smelt dan uiteraard. Zo kun je allerlei kleurtjes door elkaar laten smelten/roeren. Pauline vond het helemaal geweldig om te zien hoe de was smolt en hoe de kleuren door elkaar liepen

 

 

 

Ik haalde nu in één keer alle stenen uit de oven. Dat doe ik de volgende keer anders, want ze koelen toch af. Ze blijven wel heet, maar niet meer zo heet dat de was smelt. Nu moest ik ze nog een keer in de oven doen en daar werd het niet mooier van. De volgende keer haal ik ze één voor één uit de oven. En Pauline krijgt de volgende keer een handschoentje aan, voor de zekerheid. 

En dit is het resultaat. Niet zo mooi als op het plaatje van de website, maar dat komt ook door dat afkoelen (en misschien moet ik de volgende keer toch mijn (duurdere) krijtjes proberen). Maar toch leuk genoeg om ze tentoon te stellen

Zonnige kiekjes

Hup Holland Hup

If you can't beat them, join them!

Saaie muur

Een saaie muur kun je best nog opleuken met wat stoepkrijt:

Bejaard of middelbaar?

Het is niet dat hij oud wordt, maar hij wordt wel met de dag ouwelijker. Zijn mooie zwarte haren vertonen her en der een beetje grijs. Hij ontwikkelt vaste gewoontes waar hij erg aan hecht. Een beetje dwangmatig is ie af en toe. Heer en meester van de buurt is hij allang niet meer, de jonkies zijn hem allemaal de baas. Sinds ze hem vorig jaar flink te pakken hebben gehad is hij nooit meer helemaal de oude geworden.

Alhoewel hij nog steeds een goed figuur heeft, is hij niet meer zo slank als vroeger. Misschien komt door zijn ietwat obsessieve en dwangmatige neiging tot eten. Hij moet niet het gevoel krijgen dat er niets meer te bikken valt, dan wordt hij onrustig. Was hij vroeger wat afstandelijk, nu laat hij zich wel eens vriendelijk aanraken. Sterker nog, hij komt daar soms zelf om vragen. Hij loopt dagelijks nog steeds een flinke ronde, maar verdoet veel van zijn tijd aan dutten. Bij voorkeur onder de vuurdoorn. Lekker rustig, niemand haalt het in zijn hoofd om hem onder die stekelige struik te komen storen. 

Toch heeft hij het, op zijn eigen manier, nog druk. De dames in het huishouden moeten in het gareel gehouden worden en hij moet een oogje houden op dat jonge grut dat de buurt terroriseert. Maar het begint hem allemaal wat zwaarder te vallen.

Tien jaar geleden werd hij geboren op Koninginnedag. Hij toont nog niet bejaard, hij kan nog vele jaren mee. Maar een beetje middelbaar wordt hij nu toch wel.

Solo.

Vier jaar!

Hoera! Pauline is 4 jaar!

Prietje

"Papa, ik kan niet opschieten, daar heb ik geen tijd voor".

Zo raar

Ik kan er al de hele week niet over uit. Ik hoor maar verhalen over sneeuw, over gladheid. Ik zie het op het journaal, zie foto's op internet, hoor het van familie.

We krijgen er hier helemaal niets van mee. Er ligt een poedersuikerlaagje sneeuw. En dat was het. Alsof we in een ander land wonen. Ik vind het zo gek!