How to really love a child

Hier vandaan.

Ontdekkingsreis in de volkstuin

We wonen vlakbij een volkstuin en alle kinderen uit de directe omgeving werden afgelopen zaterdag uitgenodigd voor een ontdekkingsreis op de volkstuin. We hebben er zo'n leuke middag gehad, Pauline en ik.

Na ontvangen te zijn met limonade, kruidenthee en chocoladetaart (met courgette!) begonnen we aan een speurtocht. We moesten o.a. bieten, mais, (blauwe!) pompoen en snijbonen vinden (en nog veel meer). Als we die gevonden hadden, moest er ergens een blikje liggen met daarin een stickertje van de/het betreffende groente/fruit. Die kon je dan op je eigen speurtocht-blaadje plakken, als dat vol was had je een 'regenboog' (een regenboog aan kleuren). Onderweg vonden we soms een vraag die je moest beantwoorden, zoals bijvoorbeeld: 'Dit is boerenkool. Eet je daarvan de bloemen of de bladeren' of 'hoe hoog zou deze zonnebloem zijn'. (héél hoog)

Soms kwamen we een tuin tegen met daarin een vlag met een opdracht. In die tuin was dan ook de eigenaar aanwezig, die ons dan vertelde over die tuin. Zo was er een kruidentuin, een vlindertuin, een bijentuin, een groententuin, een kriebelbeestjestuin en een werktuin. Ook was er iemand die vertelde over de vogels die op de tuin voorkomen. We mochten bramen en druiven plukken en een pruim proeven.

Pauline heeft genoten!! Ik trouwens ook. De regen die af en toe met bakken uit de lucht kwam kon ons niet deren, wij hadden regenjassen. Aan het eind van de speurtocht werden er nog broodjes gebakken boven een vuurtje en tuinsoep gemaakt, maar Pauline was tegen die tijd erg moe, dus dat hebben we niet meer meegemaakt.

Ik heb niet veel foto's vanwege de regen. Gelukkig heb ik er toch nog een paar kunnen maken.

Pauline vond de werktuin het allerleukst. Lekker spitten!

En na het harde werken was er een verrassing. Een pannenkoek, ter plekke gebakken.

Hoera, de mais gevonden!

Wat voor beestjes leven er allemaal in een composthoop? Pauline vond het reuze interessant.

Lopen!

Nou, ze loopt, hoor!

En daarmee is ze op 20 maanden  2 maanden sneller dan haar zus. Geen hardlopers dus, die 2 dames van mij! Maar kijk eens hoe trots ze is.

Regen!

Pauline kijkt naar de stromende regen en zegt: "God heeft zeker een waterpistool".

Verborgen talent

Zijn we al bijna 10 jaar bij elkaar, blijkt mijn rommelkont N. gewoon hartstikke goed op te kunnen ruimen, he?! 

Waar ik in paniek raak van een overvolle lade of kast, bromt hij "Komt vanzelf een eind aan" en gaat rustig zitten sorteren, weggooien en wegruimen. Heb ik al die jaren geen weet van gehad! En ik er maar altijd tegenop zien (ik kan geen kast netjes houden). Maar nu ik dit weet, kan hij de komende pakweg 40 jaar de kasten en de laden opruimen. Lekker puh! :)

Annual Fairy Garden Competition 2010

Ooh, ik weet zeker dat ik dit tot voor kort nooit gedurfd zou hebben, maar ach... ik ben zo trots op dat tuintje, wat kan mij het schelen. Op mijn 42 en een halfste moet ik eens wat moediger worden

Ik doe met mijn laatste tuintje mee aan de Annual Fairy Garden Competition 2010 van het weblog The Magic Onions.

Update!! Ik heb nog een prijs gewonnen ook :)

En nog een elfentuintje

Ja sorry, kom ik weer aan met een elfentuintje. Bedenk maar dat 't mijn eigenbedachte therapie is voor stress of zo

Maar ik heb de smaak te pakken en heb nog een (elfen)tuintje gemaakt. Dit keer heeft Plien er niets mee van doen gehad, maar ze vindt het wel erg leuk om er mee te spelen.

Dit is 'm:

Het huisje heb ik gemaakt van klei en stenen, nog een heel gepruts. Het dak is van gevonden boomschors. De deur moet nog bevestigd en geverfd.

Het vijvertje van een dop van een pindakaaspot . Maar hij loopt leeg, dat is wel balen. Die moet ik weer uitgraven dus. Het hekje heb ik gemaakt met takjes uit de tuin en mijn trouwe lijmpistool.

Brandhout . De mos is uit eigen tuin.

De schommel. (Maar die ga ik overnieuw maken met grotere 'palen')

Naaldvilten in vormpjes

Ik hou van naaldvilten. Ik doe het veel te weinig, geen tijd. Jammer, want het is hartstikke leuk. Pauline heeft er ook belangstelling voor. Ze had al eens een 'schilderijtje' geprikt van wol, maar daar keek ze verder niet naar om toen het eenmaal klaar was. Nu zag ik laatst op een site (en ik ben vergeten waar, helaas) iets wat ze misschien wel leuk vond: naaldvilten in een vormpje.

Ze wilde dat meteen uitproberen. Nu zou ik dat niet met elk kind van 4 doen. De naald is heel erg scherp, en er zitten een soort weerhaakjes aan waarmee de wol in elkaar haakt. Maar met Pauline vertrouw ik dat wel. die luistert goed naar de instructies en let goed op tijdens het prikken. Laatst was er een vriendinnetje van Plien en ook met haar durfde ik het aan (wel eerst gevraagd aan haar moeder, die er ook was, hoor ). Het is echt instant succes als het klaar is!

Wol in het vormpje doen.

Dan prikken.

Ik maakte een vlinder.

Op een gegeven moment ontdekte Plien een konijn-vormpje (van pasen over, denk ik ). Helemaal enthousiast was ze, ze bedacht zelf de kleuren en de vlek over het oog van het konijn. Knap vond ik het! Ze was er helemaal blij mee (en ze kijkt er dus dagelijks naar om!)

Dit (op de vlinder na) heeft ze allemaal gemaakt: